Dit is een animatiedocumentaire over leugens. De documentaire zit 'm in het geluid. Lies is, zeg maar, een radiodocumentaire met animatiebeelden. In het geluid horen we, in drie hoofdstukken met steeds een andere animatiestijl, mensen vertellen over leugens die hun leven bepaald hebben.   De eerste leugenaar is een inbreker, die vertelt hoe hij binnendrong in een kantoor door zich voor te doen als accountant. Zijn vrij zakelijke verhaal wordt geanimeerd met bewerkte krantenfoto's tegen een witte achtergrond met daaroverheen extra informatie gedrukt: schema's, logo's, grafieken. De tweede leugenaar is een klein kind, die in de klas

moet liegen over het geld dat hij heeft gejat van zijn moeder. Een herkenbaar en schattig verhaal, geanimeerd in kindertekeningen: een lerares is een bewegende krijttekening, een huis is een schoenendoos. Het derde hoofdstuk is het meest aangrijpend en heeft ook de meest aangrijpende vorm. De vrouw die vertelt over haar leven, een aaneenschakeling van drugs, leugens en verdriet, is te zien als een gekleurd silhouet met een doorgekrast gezicht – omdat ze nog steeds niet goed weet wie ze  eigenlijk is. Haar moeder, een zigeuner, leerde haar om haar afkomst te verzwijgen. Ze leerde alles bij elkaar te liegen, rende weg uit pleeggezinnen, vluchtte in de drugs. Triest, mooi en opmerkelijk openhartig. KD

---

13'

35mm

+ youtube
Een andere fraaie animatie van duizendpoot regisseur Jonas Odell, in weer een geheel andere stijl. Revolver (1993) bestaat uit vreemde, naargeestige loops die telkens een paar keer worden herhaald.
+ youtube
Een videoclip voor het nummer Smile van The Cobbs, geanimeerd door Odell, in een onafzienbare hoeveelheid opeenvolgende stijlen.
+ youtube
Misschien iets minder spannende, maar nog altijd behoorlijke goede animatieclip bij een veel grotere hit: Goldfrapps Strict Machine.
+ Take Me Out
En natuurlijk Odells stijlvolle animatieclip voor Franz Ferdinands megahit Take Me Out, die een klein beetje lijkt op de stijl in het eerste hoofdstuk van Lies.